We zijn een weekje op vakantie geweest naar de Eifel! In Luftkurort Stadtkyll dat midden in het Belgisch-Duitse Natuurpark ligt. Wouter en Liske gaan ook mee, en later besluiten Fransje en Michal dat zij en Jan ook mee gaan. Zij bewonen samen met Wouter en Liske een huisje, en wij zitten in een ander vakantiehuisje.

Theun en Tessa vinden het heerlijk om tegen de helling op te klauteren naar het hoger gelegen huisje van Wout en Lis!
Of lekker Weltmeisterschaft sterkste man naspelen, wat hier voortdurend op Eurosport is....



Op zaterdag beklimmen we de heuvel waarop (iets lager gelegen) ons vakantiehuisje ligt. Kleine Theun tussen de woudreuzen!



Op dinsdag reden we over wegen met prachtige vergezichten en zeer veel haarspeldbochten naar Wild- und Erlebnispark Daun.

Hier was een 800 meter lange wandelroute door een bos vol berberapen. Je liep letterlijk tussen de apen, en wij vonden dat heel bijzonder.





Na de apenkloof gingen we met de auto verder over een 8 kilometer lange autoroute die langs allerlei dieren voerde. Sterker nog, je reed over een weggetje met een wildrooster.... en dan stond er ineens een heel groot wild zwijn op de weg. Wij hielden de raampjes van de auto dan maar dicht....



Op woensdag reden we naar het schilderachtig mooie plaatsje Bad Münstereifel.

We bekeken het zonnige plaatsje eerst vanaf de stadsmuur.



Daarna wandelden we -met de kinderen in de buggy's- verder door het stadje.





Daarna reden we terug naar Stadtkyll waar we nog lekker buiten in de zon konden zitten.

Voor het foto's van het vervolg van de vakantie zie hieronder.

Op donderdag 9 april reden we met onze auto een route die we uitstippelden met gebruik van een wandelkaart die we leenden van Wouter. Dit was navigeren op de vierkante centimeter. De Tomtom kende veel kleine weggetjes niet, en dat maakte het extra avontuurlijk. Uiteindelijk kwamen we via Schönfeld aan in Steffeln bij de vulkaantuin.

Klik hier voor kaart van de locatie.
Klik hier voor uitleg bij de vulkaantuin.

Theun zong bij de parkeerplaats het liedje "Ei, ei, ei, we zijn zo blij..." en een Duitse meneer vond dat zo leuk dat hij naar zijn auto liep en twee Kindersurprise eieren pakte voor Tessa en Theun.... En dat vonden zij erg leuk!

Tessa en Theun bij het Vulkanisch gesteente, dat hoorde bij de uitleg over discordantie (nee, niet disco dansen... )


De vulkaantuin was mooi en indrukwekkend. Hoe groot de vulkaanwand is, is bijna niet te zien op foto's. Hieronder een foto van de wand, met in het rode cirkeltje een groep mensen. Om even de verhoudingen te verduidelijken...



Na de wandeling door de vulkaantuin reden we verder in de richting van Duppach. Tussen Steffeln en Duppach hebben we het Eichholz Maar en de Mineralquelle bezocht.

Het Eichholz Maar is een vulkaan van het Maar type. Simpel uitgelegd:
Er ontstaat een lavabel in de aardkorst. Wanneer die bel in contact komt met een ondergronds meertje, begint het water te koken, er ontstaat zeer veel druk door de gevormde stoom zodat de bodem ontploft. Dit is zeer speciaal, want het water ontploft hier, niet de vulkaan. Daardoor ontstaat er een put met daar rond allerlei gesteente. Als alles tot rust gekomen is, zal de regen de put opvullen met water; zo ontstaat er een meer.
Heel typisch voor dit type vulkaan: mooi rond meertje, op gelijke hoogte met de omgeving, waar een wal rondom ligt.





Je kon mooi wandelen rond het Maar. Verderop was een klein bospaadje langs een beekje. We volgden het bospaadje en kwamen bij de Mineralquelle. Dit is een natuurlijke bron. Wat op de foto niet te zien is, is dat het water omhoog borrelde. Geen wonder, toen we het proefden bleek het zeer koolzuurhoudend water te zijn (dat bovendien behoorlijk naar ijzer smaakte...).



Daarna reden we door Müllenborn en via landweggetjes richting Roth. Daar waren we volledig de weg kwijt. Toen (oh oh, wat een zwaktebod) zetten we de Tomtom maar aan ter plaatsbepaling, maar die zette ons midden in het groen omdat hij die landweggetjes niet kende. We reden terug naar Roth, en namen een andere afslag. Ineens zagen we op de Tomtom een weggetje "Zur Eishöhle". Die ijsgrot wilden we wel zien, dus volgden we het weggetje. Midden in het bos stond weer een bord met uitleg van de Deutsche Vulkanstrasse. En ja, daar vonden we de ijsgrot. Die bleek inmiddels afgesloten te zijn voor publiek. Maar als je de trap afdaalde naar de ingang voelde je de temperatuur al dalen. Bij het hek van de ingang was het ijskoud. In de grot zelf lag ijs. Dit komt omdat de grot laag ligt, en koude lucht daalt omdat deze zwaarder is dan warme lucht.






De zon scheen mooi op de bemoste basaltkeien.



We hebben ook nog bij de Mühlsteinhöhle gekeken. Dit was een grot die wel open was voor publiek. Hieruit werden vroeger molenstenen uit het basalt gehouwen.
Je kunt veertig meter ver de grot in, maar zonder zaklantaarns vonden we het een beetje donker, dus dat bewaren we nog voor een volgende keer.

Klik hier voor uitleg over de höhle.

De tijd dat er molenstenen uit gehakt worden is voorbij, maar er wordt nu nog steeds basalt (onder andere voor zeeweringen -hoe aktueel-) gewonnen uit de Rother Kopf vulkaan. We zagen de gigantische krater toen we er langs reden. Dit was een dramatisch groot gat waar een kraan met een drilboortje basalt in stukken brak. Hoewel de enormiteit van dit gat niet te zien is op de foto, toch een poging. In het rode cirkeltje staat een bestelauto (dit om de verhouding aan te geven).


Via Roth reden we op zandweggetjes naar uitzichtpunt "Heimatblick" op vulkaan Wolfsbeuel, die zuidelijk van Niederbettingen ligt. Via Niederbettingen, Oberbettingen, Birgel en Jünckerath reden we weer terug naar Stadtkyll.

Op vrijdag reden we terug naar Nederland. Helaas, want Duitsland heeft ons wel voor zich gewonnen met al haar rust, ruimte, ruime snelwegen, frisse lucht en grote parkeerplekken...

Zie voor meer foto's Tessa's website.

Theun kan goed voor zichzelf opkomen. Als Tessa bijvoorbeeld de hele ochtend dooremmert dat zij die dag wél naar de peuterspeelzaal mag, en hij niet.... dan vindt Theun dat niet leuk. Hij zegt dan: "Hou je kwep, Tes!"

Als je netjes een boterham in stukjes hebt gesneden voor Theun, dan kan het zomaar gebeuren dat hij tegen je zegt: "O, goed gedaan, dikke duim!" En hij steekt z'n duim op.

We hebben blijkbaar te vaak naar Buurman en Buurman filmpjes gekeken. Als Theun erin slaagt een bijzonder hoge toren te bouwen van blokken of auto's dan zegt hij: "A je to, buur!"

Klik voor een Youtube filmpje van Buurman en Buurman op de link.

Margreet heeft maanden geleden na zeer veel moeite haar rijbewijs gehaald. De eerste tijd was het nogal wennen om na een diesel-auto in een benzine-auto te gaan rijden. Bij het optrekken ging dat niet zo soepel (lees met horten en stoten) en sloeg de Zafira wel 'ns af.

Melle riep bij het optrekken wel 'ns: "Koppeling!" tegen Margreet. Dat werd natuurlijk een leuk spelletje voor het gespuis op de achterbank.

Iedere keer dat we wegreden bij het stoplicht riepen Tessa en Theun in koor: "Koppeling! Hihihi".

Dat duurde een paar dagen en toen heeft Margreet het resoluut verboden. "Anders krijgen jullie niks lekkers straks!"

Dat werkte erg goed, en ook het autorijden ging natuurlijk steeds beter.

Gisteren gingen Melle, Margreet en Theun en Tessa even op de fiets naar de gemeente.

Melle fietste vrolijk met Tessa achterop tegen een hoog bruggetje op.

Margreet komt er hortend en puffend achteraan kachelen met Theun achterop. Dan roept Theun tegen Margreet: Koppeling!

Theun snuffelt even in de boekenkast. Hij mag een boekje uitzoeken wat Melle gaat voorlezen.
5 februari 2009

Tessa en Theun vinden het heel leuk om naar Melle toe te rennen.
25 januari 2009